خانه » اخبار » سرگذشت یک عراقی که نروژ (ناروی) را از بلای نفت نجات داد

سرگذشت یک عراقی که نروژ (ناروی) را از بلای نفت نجات داد

در دنیا تعداد کشورهایی که از منابع نفت و گاز طبیعی برخوردار هستند و اقتصاد آنها به نوعی وابستگی اساسی به اقتصاد نفتی برای بقای حیات اقتصادی خود دارد کم نیست اما لزوما همه ی این کشورها با کشف،استخراج و توسعه میادین انرژی خود نتوانسته اند به یک ثبات و پایداری اقتصادی که ضامن شکل گیری یک نظام رفاه اجتماعی در بین تمامی اقشار آن جامعه باشد دست یابند. در بسیاری از کشورهای نفت خیز خاورمیانه و با وجود درآمدهای هنگفت دولت از منابع انرژی، وجود بی عدالتی در توزیع عادلانه ثروت ملی همچنان یکی از بزرگترین مشکلات اقتصادی و اجتماعی ست که به افزایش روزافزون فساد اداری و اختلاف طبقاتی در کشور منجر شده است. جاذبه ی درآمد بیشتر در صنایع نفت و گاز همچنین موجب شده است که گرایش تخصص و نیروی انسانی پویا در یک بخش خاص از صنعت کشور به میزان قابل توجهی افزایش یابد. اتفاقی که موجب کاهش قدرت اقتصادی در سایر بخشهای صنعتی و به مرور زمان در نتیجه موجب تضعیف و کوچک سازی سایر بخشهای صنعتی می شود. تمرکز صرف بر روی درآمدهای نفتی در درازمدت و در زمان پایان ذخایر انرژی اتفاقی ست که می تواند زمینه ساز ورشکستگی کامل اقتصادی یک کشور را هم فراهم آورد. اتفاقی که شاید برای کشور نروژ بعنوان یک نمونه موفق در بهره برداری و ثمر دهی مناسب از ثروت منابع نفت و گاز در دنیا خیلی خیلی دیر اتفاق بیافتد یا هرگز اتفاق نیافتد. اینکه نروژی ها چگونه توانستند به این مهم دست یابند، ریشه در تاریخ اقتصاد نفتی این کشور دارد که در ادامه  این مطلب مرور کوتاه و مختصری بر آن خواهیم داشت.
 
همه چیز از زمانی آغاز شد که یک جوان عراقی به نام «فاروق القاسم» به همراه همسر نروژی اش (سولفرید) در یک روز بهاری در سال 1968 میلادی به منظور طی دوره ی درمان پزشکی فرزند کوچکش که فلج مغزی بدنیا آمده بود از لندن وارد اسلو شدند. فاروق در زمان ورود به نروژ یک مهندس زمین شناس مجرب بود اما نگاهی به داستان اینکه چگونه وی به یک زمین شناس مجرب بدل شد و پا به نروژ گذاشت خالی از لطف نیست.
ازدوره ی آموزشی در لندن تا مدیریت ارشد در شرکت نفت عراق
فاروق در سن 16 سالگی (سال 1952 میلادی) از سوی شرکت نفت عراق (که در آن زمان تحت کنترل و نظارت استعماری دولت انگلستان بود) برای گذراندن یک دوره ی آموزشی به «امپریال کالج» لندن فرستاده شده بود. جایی که در آنجا با شریک زندگی اش (سولفرید) که یک دختر نروژی بود آشنا شد و بعدها در سال 1957 میلادی پس از بازگشتش به عراق با وی ازدواج کرد. فاروق پس از پایان دوره آموزش در لندن و بازگشت به عراق، کار خودش را بعنوان یک زمین شناس در یک شرکت نفتی در بصره ادامه داد و دیری نپایید که به جمع مدیران ارشد این شرکت پیوست.
فاروق در مورد نخستین باری که وارد باشگاه مدیران نفت در بصره شد می گوید: «من وارد سالن شده و مستقیم به سمت بار رفتم و آنجا نشستم و یک نوشیدنی سفارش دادم. سپس رویم را برگردانده و به سمت مدیران انگلیسی با همسرانشان نگاه کردم که در سکوت کامل به من زل زده بودند.این نخستین ‌بار بود که آنها یک عراقی به استثنای خدمتکاران را می‌دیدند که وارد باشگاه می‌شود.»
فاروق در مورد رمز موفقیتش در دوران کار در عراق می گوید: «شرکت نفت اطمینان یافت که من احساسات رادیکال ضدامپریالیستی ندارم و آدم معتدلی هستم.من به آنها فهماندم که مناسب نقشه‌های شان هستم. مرد متوازنی که زمانی مدیریت را در دست می‌گیرد و برخورد منصفانه‌ای با شرکت نفت عراق دارد.»
b3b4c84a8e0180fc743197dbd0308280.jpg
بیماری فرزند و استعفاء از کار
فاروق در سن 31 سالگی و بخاطر مشکلات پزشکی پسر فلجش از کار در شرکت نفت عراق استعفاء داد تا برای درمان فرزندش به نروژ بیاید. فاروق در آن زمان مرد شماره پنج شرکت نفت و عالیرتبه‌ترین مقام عراقی در شرکت بود. بهمین خاطر، ماجرای استعفایش و خروجش از کشور آسان نبود. در گذشته او را در مرز به دستور پلیس مخفی همیشه متوقف می کردند که به عنوان یک شخصیت مهم برای ملی شدن صنعت نفت عراق تلقی می گردید. اکنون ماه‌ها زمان برد تا اجازه بگیرد پسرش را به خارج ببرد برای آنچه که آنها مجبور بودند وانمود کنند یک درمان پزشکی کوتاه‌مدت در خارج خواهد بود فاروق خودش در این رابطه می گوید: «این یک عمل جراحی قاچاقی بود.ما فقط سعی داشتیم زندگی کوچک‌ترین بچه‌ مان را نجات دهیم. اما در عراق، این چیزها اهمیتی ندارد.«
وقتی فاروق به رییس خود در لندن خبر استعفایش را فاش ساخت، او گفت:«لعنت به تو فاروق. ما روی تو حساب می‌کردیم. اکنون می‌خواهی ما را دست تنها بذاری!؟» مدیر عالی شرکت به او فشار آورد تا وی را از تصمیمش منصرف کند اما فاروق توضیح داد که فقط نروژ مراقبت مورد نیاز فرزندش را ارائه می‌کند. در پایان، روسای وی کوتاه آمدند. فاروق در این زمینه می گوید: «رییس بی‌واسطه به من گفت: «نمی‌توانم قول بدهم که شغلی پیدا خواهی کرد اما می‌توانم بگویم اگر شغلی بد‌ست آوردی جلوی تو را نخواهیم گرفت». بخاطر همین موضوع، وقتی وزارت صنایع نروژ بعدها فاروق را با پست مشاوره استخدام کرد هیچ‌کس دخالت نکرد.
سفر فاروق به نروژ، با وجود همه نااطمینانی‌ها یک هدف روشن داشت: او و همسر نروژی‌اش سولفرید، به این نتیجه رسیدند کوچک‌ترین پسرشان که با فلج مغزی به دنیا آمده بود فقط در نروژ است که می‌تواند از مراقبت‌های درمانی ضروری و مناسب بهره‌مند شود. اما معنای این تصمیم، پشت کردن به یک دنیا راحتی و آسایش بود. شغل موفق القاسم، به آنها اجازه داد تا سبک زندگی پر زرق و برق طبقه متوسط به بالای شهر بصره را برگزینند. اکنون آنها باید با خانواده سولفرید زندگی می‌کردند تا زمانی که او کاری پیدا می‌کرد، هر چند که او امید نداشت شغلی به پردرآمدی شغل رها کرده خود پیدا کند.
ورود به نروژ و یافتن کار
پس از این که فاروق به نروژ آمد، مشکل آنی وی چگونه پر کردن کل روز بود چون قطاری که به زادگاه سولفرید می‌رفت غروب حرکت می‌کرد. او می‌گوید: «با خودم فکر کردم در این چند ساعت چکار کنم؟ به این خاطر تصمیم گرفتم به وزارت صنایع بروم و از آنها بپرسم آیا هیچ شرکت نفتی خارجی می‌شناسند که به نروژ آمده باشد.». او بار و چمدان خود را به امانت گذاشت و پیاده به وزارتخانه رفت، جایی که یک مقام گیج‌شده نروژی از او استقبال نمود و به وی گفت بعد از نهار همان روز بازگردد. وقتی او بازگشت، انتظار داشت فقط یک برگه آدرس دریافت کند، اما چندین نفر منتظر او بودند. فاروق در این مورد می گوید: «آنها بسیار مشتاق بودند بدانند من چه کارهایی انجام داده‌ بودم، چه نوع تحصیلاتی گذرانده‌ام، برای چه شرکت‌هایی کار کردم؟ آیا مهندس نفت بوده‌ام یا زمین‌شناسی کار کردم؟» درخواست وی برای فهرست کارفرمایان احتمالی، به یک مصاحبه شغلی فی‌البداهه تبدیل شد.
فاروق می‌گوید: «آنها قطعا نیاز شدیدی به تخصص نفتی داشته‌اند.» و واقعا  هم همین‌طور بود. در زمان مراجعه سرزده وی، اداره نفت نروژ فقط سه کارمند داشت که همگی در دهه سوم عمرشان و در حال یادگیری بخش‌های اساسی شغل در حین جلو رفتن بودند. در این اثنا، نتایج اکتشاف دریای شمال بدست آمده بود و نیاز به تحلیل دقیق داشت. فاروق مثل یک نعمت خدادادی بود: مردی ارزشمند هم با تحصیلات دانشگاهی و تجربه عملی در صنعت نفت- و کسی که نیاز به کار داشت. فاروق خبر نداشت که اکتشاف نفت در فلات قاره (کفه دریایی) نروژ ادامه دارد و حتی اگر خبر هم می‌داشت جایی برای امیدواری نبود: چون پس از 5 سال جستجو، هنوز هیچ نفتی در آنجا یافت نشده بود. نقشه‌برداری‌های زمین‌شناسی نروژ هم این احتمال را دقیقا 10 سال قبل رد کرده بود.
 
بلا و خطر منابع انرژی و راهکار نروژی تعامل با آن
کشورهای فقیر که رویای یافتن نفت دارند مثل مردم فقیری هستند که خواب و خیال برنده شدن در بخت آزمایی دارند؛ اما رویا اغلب تبدیل به کابوس می‌شود؛ چون صادرکنندگان جدید نفت تشخیص دادند پول نفت بیش از اینکه کمک کار اقتصاد باشد مشکل‌زا بوده است. این پدیده که به «بلا و خطر منابع» معروف شده است در 40 سال قبل با این قاطعیت اثبات نشده بود. وقتی فاروق وارد اسلو شد، هیچ کس در آنجا نگران نبود که نفت چگونه نروژ را به چالش می‌کشد؛ چون آنها فکر نمی‌کردند اصلا نفتی پیدا شودنقشه‌برداری‌های زمین‌شناسی نروژ این احتمال را دقیقا 10 سال قبل رد کرده بود.از طرفی،سیاستمداران و بوروکرات های دولتی گرفتار تب نفت نشده بودند.یک حادثه شدید معدنی به تازگی باعث شده بود تا دولت سرکار ساقط شود و اکثریت نمی خواستند حتا ریخت نفت را ببینند.فاروق به یاد می آورد «هرچیزی که من می گفتم اینطور پاسخ می گرفتم: «اوه،شما اینطور فکر می کنید؟ خب شاید اینطور باشد.پس صبر کنیم و ببینیم چه می شود».
   این ویژگی عجله نکردن نروژ را از بلای نفت نجات داد؛این واقعیت که نروژی‌ها در برابر رویای نفت، عنان و اختیار خود را ازدست ندادند.آنها خیلی بدبین بودند- اساسا به عقل و شعور و قضاوت عملی و نه خیال‌پردازی میدان می‌دادند.آنها نمی‌خواستند اقدامی بکنند مگر تا زمانی که مطلقا اثبات می‌شد زمان درست عمل کردن فرا رسیده است.« او در آنجا تنها صدای مخالف بود. پس از بررسی نتایج اکتشافات، گزارشی نوشت که هشدار داد نروژ به خواب رفته است، اینکه اگر چه هنوز نفت پیدا نشده است، دیر یا زود به نفت می‌رسیم. و زمان کوتاه بود، رهبران کشور باید نروژ را آماده می‌کردند تا ملت نفتی بشود؛ اما هیچ کار در این مورد نمی‌کردند. فاروق با منظور خاصی می‌گوید: «من یک یادآور دائمی بودم که آنها در هر زمینه اشتباه می‌کردند«.فقط نزدیک‌ترین همکارانش به وی گوش دادند.

fa002.jpg

شرکت‌های نفتی شروع به ترک نروژ کردند.چاه‌ها یکی پس از دیگری خشک از کار درآمد و «فیلیپس پترولیوم«، نخستین شرکتی که فلات قاره نروژ را اکتشاف نمود و آخرین شرکتی که هنوز به جست‌وجو ادامه می‌داد آماده می‌شد تا به شکست خود اعتراف کند.در تابستان 1969میلادی، این شرکت درخواست کرد تا از آخرین چاه اکتشافی در برنامه‌ کاری خود معاف شود.دفتر نفت دولت امتناع کرد،اگر فیلیپس آن چاه را حفر نمی‌کرد، باید حق‌الزحمه معادل هزینه حفاری را می‌پرداخت.فیلیپس با تشخیص اینکه حفاری ارزان‌تر تمام می‌شود، دفعه آخر هم جلو رفت.با این چاه هرگونه فکر و خیال برای ترک نروژ را از خود دور کرد.چهل سال قبل در ماه دسامبر، فیلیپس اعلام کرد میدان «اکوفیسک» یکی از بزرگ‌ترین حوزه‌های نفتی دور از ساحل است.

فاروق و همکارش احساس کردند دفتر کارشان جای مناسبی برای این کار نیست؛ بنابراین در یک روز تابستانی در سال 1971میلادی ، آنها اسلو را ترک کردند تا به کلبه همکارش در جنگل بروند،جایی که آنها کاری را انجام دادند که القاسم به عنوان هیجان‌انگیزترین هفته کاری عمر خود به یاد می‌آورد.آنها در ساعات اولیه روی برنامه کار کردند و «بین جنگ و دعواها» به ماهیگیری پرداختند.وقتی که آنها به خانه برگشتند،پیش‌نویس یک گزارش رسمی دولتی را تهیه کردند که بعدا به مجلس تقدیم شد و به اتفاق آرا تصویب شد.این قانون، نهاد مدیریت نفت نروژ، تنظیم‌گر صنعت نفت و «استات اویل» شرکت نفت ملی (که اکنون به استات اویل هیدرو معروف شده) را ایجاد کرد.

ترفند مدل نروژی، حفظ عامل محرکه رقابتی بخش خصوصی و تخصص آن بود- که نروژ شدیدا به آن نیاز داشت- با اطمینان یافتن که استقلال کافی برای مهار شرکت نفت دولتی و نیز همتایان بخش خصوصی آن حفظ گردد. این زحمات بدون جنگ پیش نرفت. استات اویل توانست پول فراوانی به دست آورد- و خیلی زود سر ناسازگاری گذاشت.«ویلی اولسن» –مدیر پیشین شرکت نفتی «استات اویل» -می‌گوید:«استات اویل و مدیریت نفت نروژ، روابط دوستانه‌ای نداشتند. 10 تا 12 سال اول، نهادها خیلی نامتوازن بودند- استات اویل وزنه بیشتری داشت. مدیریت نفت نروژ برای کسب اعتبار مجبور به جنگیدن بود و به این خاطر به کارکنان شیفته خدمت با شایستگی و صلاحیت کافی نیاز داشت که نتوان آنها را کنار گذاشت.»این ماموریت فاروق- و شغل وی در دو دهه آینده- شد تا رییس مدیریت منابع نهاد تنظیم‌گری شود. شغل جدید فاروق،تحلیل نتایج اکتشاف دریای شمال بود؛ با حقوقی که در آن زمان بیش از حقوق نخست‌وزیر نروژ بود.

8e7c9e6a59e4a339ef222d0b6940220d.jpg

اولسن می‌گوید:«فاروق شاید بزرگترین خالق ارزش باشد که نروژ داشته است.» و دلیل خوبی هم بر این مدعا دارد. اکثریت نفت کشف شده در جهان هرگز بازیابی و استخراج نمی‌شود: میانگین نرخ استخراج در جهان حدود 25 درصد است. میانگین در نروژ به 42 درصد می‌رسد و اولسن بیشتر این اعتبار را به فاروق می‌دهد: «او به دولت فشار آورد تا نرخ استخراج را افزایش دهد، او شرکت‌ها را مجبور ساخت تا از فن‌آوری‌های جدید از قبیل تزریق آب به ذخایر گچی یا حفاری افقی استفاده کنند و تهدید کرد مجوز فعالیت شرکت‌هایی که دودلی به خود راه دهند را می‌گیرد«. اولسن می‌گوید: «او این فرهنگ را که تا آخرین قطره نفت را به دست آوریم را در نروژ ترویج داد.«. نرخ‌های استخراج که فاروق اجباری ساخت،درآمدهای نفت و گاز را به شدت افزایش داد و بنابراین غیرمستقیم، اندازه صندوق پس‌انداز را زیاد کرد. اما فرهنگ دنبال کردن «آخرین قطره» منافع بیشتری را غیر از سرازیر کردن پول به نروژ داشت. این فرهنگ باعث توسعه تخصص و فن‌آوری شد که شرکت‌های نروژی را قادر به رقابت با بهترین‌ها در جهان ساخت.سپس این یک مورد شگفت‌انگیز از تنظیم مقررات قوی دولتی است که عاقبت به نفع بخش خصوصی بود.القاسم می‌گوید: «نروژ تنها کشوری در جهان است که دولت و صاحبان سرمایه به صورت شریک با هم کار می‌کنند و همکاری نتیجه می‌دهد، واقعا نتیجه می‌دهد.» پارادوکس این است که حضور و دخالت دولت این کار را آسان‌تر می‌سازد.

یک شبه،نروژ به ابرقدرت هیدروکربنی تبدیل شد. امروز، این کشور ششمین صادرکننده نفت و دومین صادرکننده گاز طبیعی در جهان است. در سال‌های پس از کشف میدان نفتی اکوفیسک، کشور معادل 30 میلیارد بشکه نفت خام صادر کرده است و فلات قاره هنوز بر اساس برآوردهای رسمی، تقریبا دو برابر آن مقدار نفت دارد. با اینحال نروژ توانسته است از مشکلاتی که اکثر صادرکنندگان نفت را کلافه کرده و آزار می‌دهد، بگریزد. بخش نفت به جای خفه کردن بهره‌وری، توانسته است اکتشافات کرده و خدمات نفتی و فن‌آوری ساخت در کلاس جهانی را بیرون بدهد. استات اویل هیدرو در سطح بین‌المللی یک بازیگر تجاری رقابتی شناخته می‌شود و یکی از مراقب‌ترین شرکت‌ها از لحاظ زیست‌ محیطی، اخلاقی و اجتماعی است. از سال 1996میلادی ،هر کرونی که دولت از نفت به دست آورده است به داخل صندوق پس‌انداز ریخته شده است که اکنون به حدود 400 میلیارد دلار می‌رسد، بیش از تولید ناخالص داخلی یکسال و حدود80000 دلار برای حدود 5 میلیون نفر شهروند نروژی.

به عبارت دیگر، دستاورد واقعی یافتن نفت نبود، بلکه چگونگی مواجهه و مقابله با کشف نفت بود. نروژ با همان معضل سایر تولیدکنندگان نفت و با عدم تجربه در این صنعت مواجه بود: اگر اتکای خیلی زیاد به شرکت‌های خارجی خصوصی داشته باشید، مقدار اندکی از ثروت نفت به شکل درآمد دولت یا توسعه اقتصادی به نفع کشور عمل می‌کند؛ اگر بخواهید خیلی زیاد در جهت دیگر حرکت کنید، با خطر بخش نفت متورم سیاسی شده مواجه می‌شوید که هم از پاسخگویی به مردم و هم فشارهای رقابتی برای کارآ بودن می‌گریزد.امروز فاروق القاسم شخصیت مشهور و دوست داشتنی درون نسل قدیمی‌تر جماعت نفتی نروژ است (بازدید فی‌البداهه وی از وزارت صنایع در ماه مه ‌1968 میلادی وارد فولکلور نروژ شده است) اما فراتر از این دایره محدود،او اساسا ناشناخته است. روزنامه‌های پرتیراژ زندگی وی را به تصویر نکشیدند؛ یک جست‌وجو در اینترنت مطلب اندکی درباره وی آشکار می‌سازد.

farouq_al_qassim_06092015.jpg

در یک لحظه از گفت‌وگو، القاسم آهی کشید که جوانان امروز اطلاع کمی دارند که نروژ چه کار کرد تا به این موفقیت برسد. این مثل شکایت معمول یک آدم 73 ساله به نظر می‌رسد، اما در این مورد، سرخوردگی و ناامیدی توجیه دارد. نروژی‌های هم نسل من، زمانی به دنیا آمدند که نفت شروع به جریان یافتن کرده بود و عمدتا موفقیت کشور را بدیهی فرض می‌گیرند. آنطور که بسیاری ناظران در خارج، موفقیت نروژ را به ویژگی استثنایی نهادهای نروژ و خصایص ملی نسبت می‌دهند. این نسخه از رویدادها جای اندکی برای شانس یا برای غریبه‌ها می‌گذارد. دشوار است که از این فکر خلاص شویم نقش محوری القاسم با تصور عمومی وی از کشور اقتباسی (وطن خوانده) کاملا منطبق نیست؛ چه در چهل سال قبل چه در امروز.

پس چندان تعجب‌آور نیست که نخستین سال‌های فعالیت القاسم در نروژ بدون ناکامی و سرخوردگی نبوده است. او می‌گوید: «در اداره نفت «ما تیم خوبی بودیم- اما رابطه با دولت نروژ پیچیده بود.» آنها ظاهرا به من نیاز داشتند؛ اما آنها می‌دانستند که نمی‌توانند من را در یک اداره در وزارت نفت جای دهند. آن عملی تحریک‌آمیز به نظام سیاسی بود که آمادگی این کار را نداشت.». بنابراین قرار شد که من را به تدریج و ذره ذره، قدم به قدم وارد دولت کنند. آنها برخورد احتیاط‌آمیزی با من داشتند.با وجود اهمیت کار وی، القاسم در ابتدا در فاصله مطمئنی از ادارات اصلی دولتی نگه داشته شد و در بخش هیدرولجیک، واحد زمین‌شناسی نروژ کار کرد.برای سال‌های زیادی، او هرگز با کسانی که تصمیمات استراتژیک و سیاسی می‌گرفتند روبه‌رو نشد.همکارانش در ادارات نفت به عنوان میانجی عمل می‌کردند، پرسش‌های مقامات بالا را برای او می‌آوردند و پاسخ‌های وی را برایشان برمی‌گرداندند.پس از این که میدان نفتی اکوفیسک یافت شد، او مجبور شد نیروهای جدید را آموزش دهد.فاروق در این مورد می گوید: «من البته پذیرفتم که در حال آموزش افراد هستم به طوری که آنها بتوانند وجود من را غیرضروری سازند. چه انتخاب دیگری من داشتم؟ من فقط امیدوار بودم، که از طریق کمکی که به آنها می‌کنم، جزئی جدایی‌ناپذیر از آنها خواهم شد و همین طور هم شد

فاروق دقیقا چند ماه قبل از این که حزب بعث به قدرت برسد عراق را ترک کرد. سولفرید-همسر فاروق- به آرامی می‌گوید:«نمی‌توان کلمه توفیق اجباری را به کار برد اما اگر من حق انتخاب داشتم، نمی‌خواستم که پسرم معلول جسمی باشد… اما امروز شاید اصلا هیچ بچه‌ای نداشتم، چون که آنها را به جبهه جنگ می‌فرستادند.»(در حال حاضر هر سه فرزند آنها در شهر نفتی استاونگر زندگی می‌کنند و کوچکترین فرزند با درمان‌هایی که در نروژ دریافت کرد کاملا متحول شده است.). شوهرش به نشانه تایید سرش را تکان می‌دهد؛ «همه چیزی در زندگی خوب نبوده است، اما اوضاع عمدتا به صورت خوش‌شانسی بوده است. آن ربطی به مهارت ندارد بلکه شانس و اقبال ساده است. مثل این فکر که سری به وزارت صنایع بزنم… علت این بود که من از آن دسته آدم‌ها هستم که از انتظار کشیدن متنفرم.«

 از فاروق پرسیدم چه وقت احساس کردید که نروژی هستید؟پس از اندکی مکث، او پاسخ داد:«من فکر می‌کنم پاسخ باید زمانی باشد که در موسسه مدیریت نفت نروژ مشغول کار شدم، از آن پس یک نهاد کامل وابسته به من بود… تا حد زیادی آن نهاد من بود. من این گونه احساس می‌کردم. این که این آزمایش زندگی من است. وظیفه و رسالت من در زندگی بود«.

برگردان به فارسی – زیر آسمان نروژ

http://www.nettavisen.no/na24/norges-mest-lnnsomme-innvandrer/2698800.html

http://sysla.no/2015/04/30/oljeenergi/mannen-som-grunnla-olje-norge-slar-miljoalarm_48082/

Check Also

مساله مهاجرت در کنفرانس آینده اروپا در روم مطرح شد

در کنفرانس سه روزه درباره آینده اروپا با شرکت صدها نماینده بالارتبه سیاسی و دینی …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!